اخبار “زیر سقف شیشه ای”

سقف شیشه­ ای در گفتار جدید جامعه­ شناختی به جوامع مدرن و پیشرفته اشاره دارد که در لوای اندیشه­ های روشنفکرانه به دنبال ایجاد حقوق بیشتر برای زنان جامعه هستند و در حد شعار و روی کاغذ، زنان حائز امتیازات زیادی هستند، اما در عمل این امکان به دلایل مختلف فراهم نمی شود و پیشرفت در مدارج اجتماعی برایشان ممکن نیست.

مجسمه‌های امیر حسین دلبری با ظرافت های خاص هنری به همین موضوع اشاره دارد. او در بیانیۀ اثرش با رویکردی انتقادی به وضعیت زنان مدرن در جامعۀ مدرن اشاره می­کند؛ «… اصطلاح «سقف شیشه­ ای» که اول­ بار در سال ۱۹۸۶ میلادی در «وال استریت ژورنال» مطرح شد، نمادی است از تبعیض­ های جامعه در قبال زنان و موانع موجود بر سر راه آنها برای رسیدن به جایگاه­های بالاتر اجتماعی. درواقع، زنان همواره در طول تاریخ و در اکثر نقاط جهان، با سقفی روبه­ رو می­شوند که گرچه نامرئی و نادیدنی است اما مانع محکمی است در برابر آنها برای پیشرفت در جامعه و دستیابی به آرزوهای بی­شمارشان. …»

آثار دلبری مجسمه هایی از جنس برنز هستند که زنانی را در قامت و لباس­های مختلف نشان می­دهد، فیگورهایی که فاقد سر هستند و همین پنهان نگاه داشتن هویت آنها بر تأویل پذیری افزون تر آنها تاکید می کند. زنانی در حالت­ها و پوشش­های مختلف و البته به اصطلاح مدرن. این مجسمه­ های اندام­ واره با رنگ­های براق و طلایی اشاره استعاره ای و نقادانه به کلیشه هایی دارد که زنان را رنج می دهد و به آنها در فضای جامعه آسیب می رساند.

دلبری به وضعیت امروز زنان در جوامع پیشرفته انتقاد دارد و موضوع زن ستیزی از مسیر کالا و تزئینی دیدن آنها را آگراندیسمان کرده است. او از منظری جهان شمول از محدودیت‌های نامرئی زنان گفته و مخاطب را زیر سقف شیشه ای با موانع واقعی پیشرفت زنان رودرو می نماید.

ادامه مطلب را در وبسایت ایران آرت بخوانید.

دیگر رسانه ها

تصاویر بیشتر