مدار آشفته

آثار نریمان گرانمایه

۱۹ تا ۲۲ دی ۱۳۹۹

 

ما توسط دیگری دیده شده و او را می‌بینیم، او را درک می‌کنیم و او نیز تلاش در درک ما دارد، بنابراین دیگری هستی ماست و با دیگری بودن سرشت و هستی سوژه‌ی زمانمند و مکان‌مند را تشکیل می‌دهد؛ اما هر یک از ما به واسطه‌ی زیسته‌های خود درک و دریافت متفاوتی از بیرون و دیگری دارد و همین دریافت‌ها در پیوند ما با یکدیگر گاه سبب می‌شود معنا و شناخت به تعلیق درآید و این تعلیق خود زمینه ساز بروز افتراق و رخنه در مدارهای پیوسته‌ی ما می‌گردد. این گسست باعث توقف شناخت و ارتباط با دیگری و حتی گسست از او و ایجاد مدارهایی آشفته می‌شود .

سهراب احمدی – منتقد هنری و زبان‌شناس

گرانمایه با تأثیر از بنمایه‌های فرمالیستی هنر مدرن، سعی می‌کند به بیان تازه‌ای از طبیعت دست‌ یابد. با آنکه او در مجموعه‌ی «مدار آشفته» کوشیده است اصول کلاسیک در اجرا و برخورد خود با سوژه را کنار بگذارد اما بازتاب مطالعه بصری و اجرایی و پایبندی مبانی‌وار را می‌توان در آثارش به وضوح لمس کرد. 

«مدار آشفته» اگر‌چه در ابتدا مجموعه‌ای آبستره به نظر می‌آید اما با پس‌زمینه‌ای انتزاعی شروع و با فرم مداروار کلاژ‌های خود به پویایی و اکسپرسیوی ملایم ختم می‌شود.قدرت حیرت‌انگیز اما ملایم رنگ‌ها در کنار هم و روشن شدن تدریجی آن‌ها از دل تیرگی مخاطب را به تماشا و جستجو در میانه تابلو‌ها فرا می‌خواند.

گزارش تصویری